De meest memorabele momenten van mijn bevalling van Lenn

Twee jaar geleden schreef ik een artikel over de meest memorabele momenten van mijn bevalling van Nomi. Laatst bedacht ik me opeens dat ik nog niet zo’n artikel had geschreven over de bevalling van Lenn. Tijd om daar verandering in de brengen dus! Deze momenten van de bevalling zijn me het meest bijgebleven;

♦ Ik werd ingeleid door middel van een ballonnetje, en ik weet nog precies hoe het voelde toen hij gezet werd. En ik kan je zeggen; fijn is anders.

♦ Dat er geen ‘slangetjes’ aan het ballonnetje vastzitten, maar dikke, harde plastic dingen. Die voel je de hele tijd en ik kon niet echt meer lekker zitten of liggen (of vertel ik nou iets te veel details?).

♦ Ik bloedde als een rund! Down there dus.. Volgens de verpleegkundige was het normaal, maar na verhalen van anderen gehoord te hebben geloof ik dat niet helemaal meer.

♦ De eerste wee. Ik wist meteen dat het een wee was, en ik was er toen hartstikke blij mee! Op dat moment wist ik natuurlijk nog niet hoe ze een paar uur daarna zouden voelen..

♦ Hoe ik twijfelde of ik Bart moest bellen. De weeën zetten heel snel door, ze kwamen vrij snel achter elkaar en ze werden vrij pijnlijk. Het was de bedoeling dat Bart de volgende ochtend zou komen, omdat het inleiden dan pas ‘echt’ zou beginnen. Voordat hij naar het ziekenhuis kon komen moest hij eerst wachten totdat zijn moeder bij ons thuis was, en dan nog een half uur rijden..

♦ Tijdens een wee zag ik voor me hoe Lenn werd geboren terwijl Bart nog onderweg was. Vervolgens pakte ik meteen mijn telefoon en ik belde Bart.

♦ De rugweeën. WAT.EEN.PIJN. De gewone weeën voelden ook niet prettig, maar ik kon ze goed opvangen. Vanaf de eerste rugwee wist ik niet meer waar ik het zoeken moest.

♦ Hoe boos ik was op de verpleegkundige die zei dat een koud washandje wel zou helpen. Ze bedoelde het natuurlijk hartstikke goed, maar dat washandje zou echt niet gaan helpen.

♦ Hoe misselijk ik werd van de weeën. Ik ben nog nooit misselijk geweest door pijn, dus dit kende ik helemaal niet.

♦ De assistent gynaecoloog die me kwam vertellen dat ze een ruggenprik voor me ging regelen. Mijn god, wat was ik haar dankbaar.

♦ De ruggenprik. Ik heb niet echt gevoeld dat hij gezet werd, maar ik voelde de pijn meteen afnemen. En ik was de anesthesist ook heel erg dankbaar.

♦ Vervolgens ging alles hartstikke relaxed. Totdat me werd verteld dat het een spoedkeizersnede zou worden. Zoveel spoed was er niet bij hoor, maar opeens ging het heel snel omdat er op dat moment plek was op de O.K. We hadden nog net genoeg tijd om de camera mee te nemen.

♦ Het moment dat Lenn geboren werd. We konden meekijken hoe hij uit mijn buik werd gehaald en ik hoorde hem meteen huilen (wat wel een geruststelling was natuurlijk).

♦ Hoe lang de kinderarts met hem bezig was. Ik vroeg wat er mis was, en ze zeiden ‘nee hoor, niks. Hij wordt gewoon nagekeken’. Later bleek dat zijn hartslag vrij hoog was en voor de zekerheid heeft hij even een saturatiebandje om gehad. Gelukkig werd zijn hartslag vrij snel normaal.

♦ Dat Lenn meteen bij mij wilde drinken. Tijdens het hechten heeft hij de hele tijd gedronken en hij begon meteen weer te huilen toen hij bij me weggehaald werd omdat we naar de uitslaapkamer gingen. Daar dronk hij weer verder, en van de verpleegkundige mocht hij bij mij blijven liggen toen ik naar mijn kamer werd gereden.

♦ Hoe een vrouw ‘Oh kijk nou! Oh wat mooi! Och wat lief!’ riep toen we onderweg waren naar de kraamsuite en Lenn nog bij mij aan het drinken was.

♦ En als laatste; hoe blij ik was dat het allemaal achter de rug was, en dat Lenn (eindelijk) was geboren.

Wat is jou het meest bijgebleven van je bevalling?

2 gedachten over “De meest memorabele momenten van mijn bevalling van Lenn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge