Vorige week was het hier voorjaarsvakantie en ik dacht, laat ik jullie daar eens over bijkletsen. Ik had me voorgenomen om wat leuke dingen met de kinderen te doen, maar ze hadden er weinig zin in, bleek later.

Maandag

Het is bijna 11 uur wanneer het eerste kind naar beneden komt. ‘Goedemorgen, mama’, zegt Elena tegen me. Ik moet me inhouden om niet ‘goedemiddag’ terug te zeggen. Niet dat ik al zo lang beneden zit hoor, dat ‘chillen in bed’, zoals ze dat zelf noemen, hebben ze wel echt van mij. Lenn was daar nooit zo van, maar sinds kort kan hij op vrije dagen ook bijna de hele ochtend in bed blijven liggen. De vakantiemodus staat dus wel echt aan.

Toen ze uiteindelijk allemaal beneden waren, vertelde ik ze dat we deze vakantie iedere dag een half uur zouden gaan lezen. Ze waren niet blij. Maar toen ik ze vertelde dat ze me daarna ook moesten vertellen waar het over ging, waren ze nóg minder blij. Dat betekende namelijk dat ze ook echt moesten gaan lezen, en niet alleen maar naar een bladzijde konden gaan staren. Zo gezegd, zo gedaan. Met frisse tegenzin begonnen ze met lezen, maar uiteindelijk bleek het toch eigenlijk niet zo erg te zijn, en waren ze boeken zelfs ‘best leuk’.

Dinsdag

Dinsdag was een beetje het tegenovergestelde van maandag. Zelf was ik nog amper wakker toen Lenn en Elena al aangekleed en wel beneden zaten. Nomi is een ander verhaal, zij is in vakanties nooit vroeg beneden, dus ook dinsdag niet. Daardoor waren ze opeens helemaal in de war qua tijd, en om 11 uur vroeg Elena of we al bijna gingen avondeten. Eh, nee meid.

Ik vroeg of ze zin hadden om wat leuks te doen. ‘Ja, gamen’, was het antwoord. Even naar de kinderboerderij of naar een andere speeltuin of iets anders was allemaal ‘stom’. Dus we deden samen even boodschappen en de rest van de dag hebben ze vrij veel gegamed. Ach ja, het was vakantie.

Woensdag

Woensdag begon ik aan de voorjaarsschoonmaak en de kinderen wisten zich opeens heel goed zelf te vermaken. Geen ‘ik verveel me’, want ze weten dondersgoed dat ik ze dan vertel dat ze mij wel mogen helpen. Nee, gamen, filmpjes kijken, Nomi was aan het bellen en appen met vriendinnen… En ik kon lekker mijn gang gaan, dus ik vond het wel prima.

Donderdag

Het lenteweer van donderdag veranderde de kinderen totaal. Ze waren heel veel op de trampoline, ze wilden gaan skeeleren en de zomerkleding werd al uit de kast gehaald. Beetje enthousiast, maar ach. Ik kreeg er wel lente vibes van.

Vrijdag

Elena had vrijdag een kinderfeestje, dus ’s middags waren alleen Nomi en Lenn thuis. Altijd spannend, want meestal gaat dat niet bepaald goed. Maar deze keer viel het mee, ze hebben zelfs nog even samen gegamed en op de trampoline gespeeld. Elena kwam uiteindelijk moe, maar heel blij terug van het kinderfeestje. Ze had afgesproken om met Nomi te gaan logeren, maar ze was zo moe dat ze binnen een paar minuten al diep in slaap was, wat Nomi niet zo gezellig vond.

En toen was het alweer ‘gewoon weekend’. We brachten zaterdag een gezellig bezoekje aan familie, zondag was echt een luie zondag en maandag gingen ze weer naar school. En dan gaat zo’n weekje vakantie toch wel heel snel voorbij.