‘Ah, wat een lachebekkie! Is hij altijd zo vrolijk?’ Nou, meestal wel. Maar Lenn is ook wel eens boos. Om de raarste dingen, die vaak stiekem ook wel heel grappig zijn. Of nou ja, achteraf dan. Vandaag deel ik 20 redenen waarom Lenn de laatste tijd boos is geweest.
In Lenns eerste jaar schreef ik iedere maand een update. Net als bij Nomi doe ik dat nu niet meer, maar na twee maanden is het wel weer tijd voor een update. Lenn heeft namelijk flinke sprongetjes gemaakt, en voor mijn gevoel kan ik wel een boek volschrijven over de afgelopen twee maanden.
Toen Nomi een dreumes was, schreef ik regelmatig over haar leuke dreumesmomentjes. Vlak voordat ze 2 werd sloot ik het af. Maar nu Lenn ruim een jaar is, beleven we weer flink wat leuke dreumesmomentjes. Vandaag deel ik er een paar met jullie!
Nomi en Lenn zijn op zo ongeveer alle vlakken totaal andere kindjes, ook het leren lopen proces is heel verschillend. Terwijl Nomi’s leeftijdsgenootjes al langs te tafel liepen, zat zij nog lekker op haar kont. Toen zij eindelijk met steun wat stapjes zette, liepen veel van haar leeftijdsgenootjes al los. Maar als ze iets deed, deed ze dat ook meteen goed. Er was nauwelijks sprake van leren, de ene dag probeerde ze het nog niet eens en de andere dag kon ze het perfect. Bij Lenn gaat dat behoorlijk anders.
Het begon met een verkoudheid. Lenn was niet zo vrolijk als anders, maar dat is dan natuurlijk niet gek. De volgende dag kreeg hij koorts, en ik besloot eens te kijken hoe het ervoor stond met zijn doorkomende kies. Ik wist namelijk dat er eentje doorkwam. Die was er bijna voor de helft door, en toen hij zijn kaken op elkaar klemde (auw!) voelde ik aan de onderkant ook scherpe puntjes (dubbel auw, dus). Toen ik mijn vinger terug had gekregen checkte ik de andere kant van zijn mond ook even, en ja hoor, alle vier zijn kiezen komen er op hetzelfde moment door. Dat verklaarde de koorts, dacht ik.