De overgang van 0 naar 1 kind was een gigantisch verschil, maar prima te doen. De overgang van 1 naar 2 kinderen vond ik vrij heftig en dat heb ik best wel onderschat. Zoals jullie wel weten heb ik nu 3 kinderen en vandaag vertel ik je hoe ik de overgang van 2 naar 3 kinderen heb ervaren.
Even dacht ik dat Nomi en Lenn totaal niet jaloers waren geweest na de geboorte van Elena. Tot afgelopen weekend, toen sloeg de jaloezie opeens toe. Op een andere manier dan ik had verwacht…
Elena was ongeveer anderhalf uur oud toen Bart onze ouders ging bellen. Nomi en Lenn waren bij mijn schoonouders en die werden als eerste gebeld. Ze stapten vrijwel meteen in de auto en ze reden naar het ziekenhuis. Nomi en Lenn waren de eersten die onze kamer binnenkwamen, gevolgd door de opa’s en oma’s.
‘Er is zoveel lawaai op de basisschool’, ‘Er was een juf op het schoolplein die heel boos keek’, ‘In de gang waren kindjes ruzie aan het maken’. Voor dat soort dingen is Nomi heel gevoelig. Dat wisten we natuurlijk al een hele tijd, maar op de basisschool wordt het opeens nog een stuk duidelijker.
‘Mama niet weg? Baby niet uitte buik?’ ‘Mama ik wil Zusje zo graag zien!’. Nomi en Lenn zijn er allebei heel erg aan toe om hun zusje te ontmoeten, en het begint ze nu echt te lang te duren. De spanning stijgt en daar kunnen ze niet altijd goed mee omgaan.