Vandaag even geen dagboekje zoals anders op maandag, want dat zou toch alleen maar over Nomi gaan. Daarom leek het me leuk om een verslagje van Nomi’s eerste week te maken.

Op maandag 10 november 2014 werd Nomi Jill geboren, om 10.54. Ze werd geboren met een geplande keizersnede, omdat ze in een stuit lag. De keizersnee is me heel erg meegevallen, en binnenkort zal ik daar wat uitgebreider over schrijven.

Nomi deed het meteen heel goed. Op de uitslaapkamer heeft ze al borstvoeding gehad en daarna hebben we haar ook regelmatig aangelegd. Doordat ik een infuus en een katheter had, kon (en mocht) ik nog niet uit bed. Maandag heeft Bart dus heel veel gedaan, zoals aankleden, luier verschonen, et cetera.

Een dag na de keizersnee mag je voorzichtig uit bed, en ’s ochtends hadden we een hele fijne verpleegkundige die meteen het infuus en de katheter eruit haalde, zodat ik zelf kon gaan douchen. Uit bed gaan voelde natuurlijk nog niet zo lekker, maar het was heerlijk om te kunnen douchen. Ik mocht Nomi aankleden en verschonen, en ze deed het super. Ze was wel wat afgevallen, dat moest even in de gaten gehouden worden. Ze huilde heel weinig, alleen als ze honger of een vieze luier had.

’s Ochtends vroeg werd Nomi gewogen en ze was weer wat afgevallen. Ze was nu bijna 10% afgevallen en daardoor mochten we nog niet naar huis. Na een keizersnee komt de borstvoeding vaak wat trager op gang en dat was bij mij ook het geval. ’s Ochtends heeft ze een keer kunstvoeding gehad (of nou ja, dat probeerden we, maar ze heeft bijna alles weer uit gekwijld) en verder begon ik met kolven, om de borstvoeding op gang te krijgen. Daarna dronk Nomi gewoon bij mij, en kreeg ze daarna een beetje afgekolfde melk. Verder deed ze het erg goed en de verpleegsters snapten ook eigenlijk niet waarom we niet naar huis mochten, maar het schijnt dat de kinderartsen erg voorzichtig zijn. Zelf baalde ik er behoorlijk van, maar ik wilde natuurlijk het beste voor Nomi.

Onze eerste nacht thuis zat erop en dat ging heel goed. Iedere drie uur voedde ik haar en daarna sliep ze weer lekker verder, en Bart en ik ook. ’s Ochtends was ze weer wat aangekomen en ze deed het heel goed. Ze was wel een beetje geel, maar dat schijnt erbij te horen.

De nacht ging weer heel goed en ’s ochtends ging Nomi voor het eerst thuis in bad. Ze vond het heerlijk en ze was helemaal ontspannen. Qua voeding ging het ook erg goed, ik had geen stuwing meer en Nomi dronk heel goed. Zelf voelde ik me helemaal hersteld, maar dat schijnt nog niet te kunnen. Ik had geen pijn meer en ik kon alles weer zelf doen. Ik moet voorlopig natuurlijk nog wel rustig aandoen, in het ziekenhuis hebben ze me meerdere keren duidelijk gemaakt dat ik een zware buikoperatie heb gehad, maar het is wel heel fijn om me gewoon goed te voelen.

Nomi was weer 20 gram lichter, dus dat moeten we even in de gaten houden. Eventueel kunnen we extra kraamzorg krijgen, maar we willen het nu ook wel graag zelf doen. Daarom besloten we zelf een babyweegschaal te bestellen, om haar gewicht goed in de gaten te houden. Ze moet nu natuurlijk niet meer gaan afvallen. Verder gaat alles echt heel goed, dus waarschijnlijk begint ze gewoon iets later te groeien.