Ik haal mijn boodschappen vaak nadat ik Nomi naar de peuterspeelzaal heb gebracht. Samen met Lenn dus. Nomi vindt het namelijk niet leuk om boodschappen te doen, en met één kind is het ook wat makkelijker dan met 2. Of nou ja, makkelijk… Lenn trekt vaak zijn eigen plan in de supermarkt.
Bij Lenn is het niet altijd makkelijk om zijn outfits goed op de foto te zetten. Maar met bepaalde trucjes lukt dat soms toch. Toen ik deze foto maakte hoefde ik alleen maar ‘Hiep hiep…’ te zeggen. Lenn gooide meteen zijn handen in de lucht en riep ‘Oejaaa!’. Op deze foto heeft hij een trui aan van Zeeman, een joggingbroekje van H&M en sokken van Spruit.
Een paar minuten nadat ik deze foto maakte viel Lenn. Dat gebeurt wel vaker, vaak meerdere keren per dag. Lenn is namelijk nogal lomp en nergens bang voor. Soms staat hij gewoon weer op, soms zie ik een paar traantjes, maar bijna nooit meer dan dat. Deze keer was het anders. Hij begon te huilen, nee, te krijsen. En hij stopte maar niet.
Als tweede kind krijg je toch vaak een iets andere behandeling dan wanneer je de eerste bent. Met Nomi was ik wat voorzichtiger, we brachten sneller een bezoekje aan de dokter en ze hoefde haar speelgoed natuurlijk nog niet te delen. En dat is wel anders dan wanneer je het tweede kind bent.
Lenn is nu anderhalf, dus hij is een echte dreumes. Ik vind het een ontzettend leuke leeftijd en ik geniet echt van zijn ontwikkelingen. Hij krijgt steeds meer een eigen persoonlijkheid en hij weet precies wat hij wel en niet wil. Oké, dat is soms wel een uitdaging, maar over het algemeen vind ik het erg leuk. Lenn maakt me regelmatig even duidelijk dat hij echt geen baby meer is, maar een dreumes. En vandaag deel ik met jullie op welke momenten het voor mij erg duidelijk is dat ik een dreumesmama ben!