‘Als ze straks een peuter is, wordt het alleen maar moeilijker’, of ‘als ze twee zijn, zijn ze nog makkelijk. Wacht maar totdat ze drie is, dan komt ze pas echt in de puberteit!’. Dat waren dingen die ik regelmatig hoorde toen Nomi kleiner was. Ik zat te wachten op het moment dat het moeilijker zou worden, maar dat kwam maar niet. Toch gaven mensen niet op. ‘In de kleuterklas zijn ze nog zo lief, maar daarna luisteren ze nergens meer naar.’ Nomi zit inmiddels in groep 4 en ik wacht nog steeds op het moment dat het moeilijker wordt. Want persoonlijk vind ik de babyfase het lastigst, en daarna vond ik het bij alle drie de kinderen juist alleen maar makkelijker worden.
