Onze quarantaine lag net achter ons, en toen begon de volgende ellende. Toen ik Lenn op vrijdag uit school haalde, zei hij dat hij zich niet zo lekker voelde. We zouden naar Intratuin gaan en ik vroeg of hij dat wel wilde, en daar wilde hij graag naartoe, want hij wilde in de draaimolen en in het treintje. In de draaimolen en in het treintje leek er niks aan de hand te zijn, maar daarna was hij opeens erg moe. Hij wilde in het karretje zitten en hij leek niet helemaal fit te zijn.
Het begon met een beetje keelpijn, maar na een positieve coronatest moesten we met zijn allen in quarantaine. Het was ons heel lang bespaard gebleven, maar uiteindelijk moesten wij er ook aan geloven: we hadden corona. Inmiddels zijn we allemaal weer uit quarantaine en ik besloot er een blogje over te schrijven.
Elena wordt volgende maand alweer 3 jaar en ze is een echte kletskous. Mijn favoriete uitspraak van haar was absoluut ‘mama, ikke hou van jou!’, maar ze zei de laatste tijd nog meer leuke en grappige dingen. Lees je mee?
Afgelopen weekend ging ik eventjes shoppen met Lenn. Op zich heeft hij best veel kleding in zijn kast hangen, maar dat komt ten eerste doordat er veel oude kleding van Nomi in zijn kast hangt, en doordat hij bijna al zijn kleding van vorig jaar nog past. Hij zit nu een beetje tussen maat 104 en maat 110 in, en eigenlijk passen beide maten wel. Toch vond ik dat hij zelf wel weer eens iets uit mocht kiezen, en daarom liet ik Lenn een keertje (bijna) helemaal zelf kiezen wat hij wilde hebben.
De ene dag vindt Elena zichzelf een prinses omdat ze een schattig jurkje aan heeft, de volgende dag wil ze haar stoere dino trui aan en verbetert ze me als ik ‘grote meid’ tegen haar zeg, en reageert ze met ‘ikke niet meid, ikke jongen!’. En vervolgens zit ze heerlijk met haar Barbies te spelen. En dat is helemaal prima, want ze mag gewoon lekker zijn wie ze wil zijn. Vandaag vertel ik jullie er wat meer over.