Ik vroeg Nomi wat ze wilde maken voor Vaderdag. ‘Ik wil verven!’, riep ze meteen. Had ik kunnen weten. Oké, dan ga ik wel even iets bedenken. Ik zocht in de kast en daar vond ik twee canvasjes. Twee verschillende, maar ach. Dat mocht de pret niet drukken. Ik dacht even na en al snel had ik iets leuks bedacht wat Nomi en Lenn konden gaan maken.
‘Lenn ik ben Winnie de Poeh, ben jij dan Teigertje? Ja Lenn?’ ‘Ja’, reageert Lenn. Ik heb geen idee wat hij er precies van snapt, maar hij lijkt wel erg geïnteresseerd. Samen kletsen ze en Nomi begrijpt Lenns brabbeltaaltje erg goed. ‘Lenn, nou ben jij de baby, oké?’ ‘Ja baby!’ ‘Oké dan ben ik jouw mama. Ga maar slapen baby, het is bedtijd!’ Lenn gaat op de bank liggen en doet zijn duim in zijn mond. Nomi vindt het heerlijk om over hem te moederen en Lenn vindt het blijkbaar ook wel leuk, want ze hebben erg veel lol samen.
Jullie hebben het op Instagram of in mijn dagboekje misschien al wel voorbij zien komen; Nomi heeft waterpokken. Het begon vorige week woensdag en toen twijfelde ik nog even. Ik heb namelijk al vader gedacht dat ze waterpokken had, maar toen bleek het niet zo te zijn. Eén keer was het bijvoorbeeld de zesde ziekte. Maar deze keer was het toch wel erg duidelijk dat het om waterpokken ging. Vandaag deel ik met jullie hoe dat ging, en wat bij Nomi het beste hielp.
Toen we een tijdje geleden bij Ikea waren, was Nomi erg geïnteresseerd in Smaland. ‘Kijk daar spelen kindjes! Mogen wij dat ook?’ Smaland is bedoeld voor kinderen vanaf 3 jaar en Lenn is dus nog te jong. Ik zei dat Nomi daar wel mocht spelen, maar dat ze dan alleen moest gaan. ‘Ga jij dan niet mee?’ Toen ik zei dat ik haar dan later weer op zou halen, vond ze het toch een beetje te spannend. ‘Ik wil een ander keertje wel’. En die andere keer was vorige week, toen ze me thuis al vertelde dat zij ‘bij de ballenbak’ zou gaan spelen.
Mijn kleine tuttebel is gek op kleding. Ze kiest vaak zelf uit wat ze aan wil en ze is ook gek op shoppen. Maar ze is ook wel erg kritisch. Toen we laatst bijvoorbeeld op zoek waren naar nieuwe zomerkleding, vond ze alles ‘helemaal niet mooi’ en ze wilde niks mee naar huis nemen. Daarom neem ik haar bijna altijd mee als we gaan shoppen, want als ik iets voor haar koop wat ze niet mooi vindt, wil ze het ook echt niet aan. Op de foto hierboven heeft ze een jurkje aan van Zeeman, waar ze zelf helemaal verliefd op is.