Dit jaar snapt Nomi het fenomeen Sinterklaas perfect. Haar schoen zetten, ’s ochtends kijken of er iets inzit, en ze weet ook perfect wat ze op pakjesavond graag wil hebben. Een Barbie, bijvoorbeeld. Maar nu heeft ze iets nieuws: ze wil graag een hondje hebben.
Drie maanden was ze, toen ze besloot dat ze ’s nachts prima door kon slapen. Zelf moest ik er toen nog een beetje aan wennen, want ik had het nog helemaal niet verwacht. Ik was voorbereid op flink wat nachtvoedingen in het eerste jaar, maar wat was Nomi een makkelijke baby zeg. Nu, drie jaar later, slaapt ze niet meer door. Zou het komen doordat de zijkant uit haar bed is? Mist ze haar speentje? Of zou er toch iets anders aan de hand zijn.
Hieperdepiep, hoera! Vandaag is Nomi 3 jaar geworden! De eerste keer dat ze zich écht realiseert dat ze jarig is, en dat ze heel erg uitkeek naar deze dag. Ze maakte zelf een verlanglijstje, we bedachten samen een traktatie, en ze vroeg regelmatig of ze al jarig was (want misschien heb ik haar iets te vroeg verteld dat ze bijna jarig is). Maar vandaag is het zo ver, ze is jarig!
Vrijdag is het zover, dan is Nomi jarig en wordt ze 3 jaar! Een mooi moment om even terug te blikken op de afgelopen 3 jaren. Even lekker cheesy en misschien een beetje sentimenteel, maar dat mag ook best eens, toch?
Soms lijkt het wel een wedstrijdje welk kind als eerste zindelijk is. Ik had daar geen goed gevoel bij, en ik wilde Nomi niet te veel pushen. Daarom wachtte ik totdat zij vond dat ze er klaar voor was. En een tijdje geleden zei ze opeens dat ze geen luier meer om wilde!