De afgelopen maanden waren anders dan anders. Vooral toen de scholen dicht waren, vond ik het een bijzondere situatie. Ook voor de kinderen, en vooral voor Nomi, was het allemaal gek. Ze miste school, ze begon zich thuis te vervelen, maar vaak vond ze het ook wel heel leuk om lekker thuis te zijn. Zelf vond ik het allemaal erg dubbel en ik besloot er eens op terug te blikken.
Hoera, vandaag is Lenn 4 jaar geworden! Hij is nu geen peuter meer, maar een kleuter! Binnenkort mag hij naar de basisschool en naar zwemles en daar heeft hij hartstikke veel zin in. Hij voelt zich helemaal groot!
Bij alle drie mijn kinderen heb ik wel eens de vraag gekregen of de zwangerschap gepland was. Vooral bij Nomi bleek er behoorlijk te zijn geroddeld, vooral omdat ik nog ‘zo jong’ was. Ik was 24 en ik vond mezelf absoluut niet te jong, maar anderen bleken dat toch anders zien. Ook bij Lenn en Elena kreeg ik deze vraag wel eens. En oké, bij Elena had ik het natuurlijk over mezelf afgeroepen.
Het natuurlijk ouderschap is iets wat ik erg interessant vind. Ik voed mijn kinderen niet volledig op vanuit deze visie, maar bepaalde aspecten gebruik ik zeker. Het scharrelen bijvoorbeeld. Nomi en Lenn zijn echte scharrelkinderen en ik probeer ze lekker veel vrijheid te geven. Zo kunnen ze zelf lekker spelen en ontdekken en daar genieten ze heel erg van!
Er zijn kindjes die al vrij snel van 7 uur ’s avonds tot 7 uur ’s ochtends slapen, maar dat zijn toch wel uitzonderingen. Nomi en Lenn sliepen vanaf dat ze ongeveer een jaar oud waren het klokje rond, of nou ja, meestal dan. Bij Elena is het een ander verhaal, zij is namelijk nog steeds niet helemaal van haar late fles af, terwijl ze deze maand anderhalf wordt…