Een tijdje geleden vertelde ik jullie dat we nadachten over gezinsuitbreiding. En nee, niet nog een baby, want drie kinderen is echt wel genoeg. Het leek ons erg leuk om een hond aan ons gezin toe te voegen en na alle voors en tegens afgewogen te hebben, hakten we de knoop door. En sinds afgelopen zaterdag woont deze lieve pup bij ons!
Cadeaus bedenken; het is nooit makkelijk. Maar wat nou als je het heel erg persoonlijk kunt maken? Voor mij maakt het dat meteen heel bijzonder en ik hou echt van gepersonaliseerde sieraden. Het eerste gepersonaliseerde sieraad dat ik kreeg, was een armband met Nomi’s naam erop. Die kreeg ik op Moederdag, toen Nomi een paar maanden oud was en ik heb hem ontzettend veel gedragen. Toen Lenn en Elena werden geboren was ik natuurlijk wel toe aan nieuwe gepersonaliseerde sieraden en ook die draag ik heel veel. Wat mij betreft is een gepersonaliseerd sieraad dus een perfect (kerst)cadeau!
Nog eventjes en dan is het alweer kerst! Vorige week hebben de kinderen en ik de kerstboom opgezet en dat zorgde ervoor dat ik helemaal in de kerststemming kwam. Ook besloten we even te gaan shoppen en net zoals ieder jaar zochten de kinderen allemaal een leuk kerstornament uit voor in de kerstboom. Inmiddels is dat helemaal traditie geworden en er hangen nu bijna net zoveel van dit soort ornamenten in de kerstboom als gewone kerstballen.
Ben ik de enige ouder die heel blij is dat Sinterklaas weer teruggaat naar Spanje? Nee toch? Want jeetje, het was me wat. Nomi en Lenn geloven niet meer in Sinterklaas en daardoor vonden ze het ook niet meer zo spannend, maar Elena daarentegen… Die had genoeg spanning in haar lijfje voor drie kinderen. Dus ik vind het helemaal niet erg dat er een einde gekomen is aan de Sinterklaastijd!
Nomi was net 5 jaar toen ze opeens niet meer in Sinterklaas geloofde. Terwijl ze tussen tientallen kinderen aan het kijken was naar Sinterklaas en de Pieten, zei ze opeens dat het niet klopte en dat het gewoon verklede mensen waren. Lenn stond naast haar en het was natuurlijk niet de bedoeling dat hij (en alle andere kinderen om ons heen) dat zouden horen, dus we gingen snel naar huis zodat we er met zijn tweetjes even over konden praten. Ik heb nog even mijn best gedaan om haar in Sinterklaas te laten geloven, maar dat had al geen zin meer, dus zij gelooft al vier jaar niet meer. Ook Lenn gelooft niet meer in Sinterklaas, maar ze mogen daar natuurlijk niks over zeggen tegen Elena. En dat is soms best lastig voor ze!