Deze nieuwe manier van dagboekjes maken bevalt me hartstikke goed en ik hoop dat jullie het ook leuk vinden om te lezen. Ik schrijf wat meer tekst en ik plaats wat minder foto’s. Want daar was ik een beetje klaar mee, met dat knippen en plakken van de foto’s. Daar ging veel meer tijd inzitten dan het schrijven zelf, terwijl dat juist is wat ik leuk vind!
Onze kinderen groeien op met schermen. Ze weten niet beter dan dat er overal in huis schermen zijn en ze kunnen zich ook niet voorstellen dat het er vroeger nog niet was. En hoewel ik vind dat het gewoon bij deze tijd hoort, wil ik ook niet dat ze té veel in schermen zitten te kijken. Daarom hebben wij er afspraken over en vandaag deel ik die met jullie.
Volgens mij zijn de meeste kinderen op school wel een beetje anders dan thuis. Lenn kan op school bijvoorbeeld heel goed opruimen, en thuis… Nou ja, thuis is dat echt drama. Bij Nomi is het een ander verhaal. Zij is op school echt een totaal anders kind dan thuis.
De herfst komt eraan en Nomi, Lenn en Elena konden allemaal wel wat nieuwe kleding gebruiken. Lenn is nu éindelijk echt uit maat 92 gegroeid, Elena draagt momenteel maat 74 (als ze zo doorgroeit, haalt ze Lenn nog in!) en Nomi draagt inmiddels maatje 110/116. Zij heeft nog wel wat winterkleding die past, maar ook een aantal jurkjes die nu wel te kort beginnen te worden. Tijd om te shoppen, dus!
Laatst kreeg ik via Facebook een berichtje van iemand uit de buurt om te vragen of ik een brief had verstuurd over een buurtapp. Mijn naam stond er namelijk onder, en ze vertrouwde niet dat het echt van mij kwam. En ze had gelijk, want ik had niks verstuurd en ik had ook nergens toestemming voor gegeven!