Daar is hij weer; mijn dagboekje. Laatst vroeg ik op Instagram wat jullie leuker vonden; dagboekjes of vlogs. Ongeveer 2/3 van de mensen kozen voor dagboekjes, wat ik stiekem wel fijn vond. Ik vind vloggen namelijk best heel leuk, maar niet om iedere week te doen. De komende tijd ga ik het dus een beetje afwisselen, maar ik denk dat er wat meer dagboekjes online zullen komen dan vlogs.
Het is amper 17 graden en mijn tuttebel wil buiten spelen. ‘Het is best koud hoor, doe je even een jas of een vest aan?’ ‘Nee mam, ik heb het super warm!’. Tja, wat moet je daar nou mee. Nu dacht ik; ze merkt het vanzelf wel als het te koud is, en dan haalt ze haar jas wel op. Maar soms gaat het wel erg ver en dan lijkt het me toch verstandig om even in te grijpen.
‘Mam, ik heb buikpijn, mag ik thuisblijven?’ Ik hoor het hier vrij vaak. En dat zorgde wel voor een dilemma, want moet ik haar nou iedere keer thuis houden als haar een scheet dwars zit, of moet ik ietsje harder zijn en haar gewoon naar school laten gaan?
Laatst vertelde ik al over Elena’s eczeem en dat we niet weten hoe het nou precies komt. Elena heeft vooral eczeem op haar rug en op haar buik, verder eigenlijk niet. Een beetje rare plaatsen, voor mijn gevoel. De laatste tijd hebben we wat dingetjes uitgeprobeerd om erachter te komen waar haar eczeem nou vandaan komt.
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten is Lenn inmiddels drie jaar. Hij slaapt momenteel nog in zijn ledikantje, maar daar gaat binnenkort verandering in komen. Ik vind namelijk dat hij nu wel toe is aan een groot bed. Tot een paar maanden geleden dacht ik dat dat nog wel een hele tijd zou gaan duren, want hij is wel echt een eigenwijze peuter. Hij probeerde regelmatig zijn bed uit te klimmen en dat vond hij zelf ontzettend grappig. Dat hij heel hard zou kunnen vallen, kon hem niet zoveel schelen.