En bedankt hè, consultatiebureau..

consultatiebureau

Laatst vertelde ik jullie ook al dat het vrij moeizaam gaat wat betreft Lenns koemelkallergie of -overgevoeligheid. Het consultatiebureau stuurde ons naar de huisarts, de huisarts stuurde ons naar het consultatiebureau, en niemand kon ons een doorverwijzing geven naar de kinderarts. Na een aantal bezoekjes en telefoontjes, werd er opeens gezegd dat de arts op het consultatiebureau zou zorgen voor een machtiging voor de Pepti, zodat we het niet zelf hoeven te betalen (het is namelijk nogal prijzig). Er werd me verteld dat de machtiging bij de volgende controle klaar zou liggen. Eindelijk, dacht ik.. Gisteren was die controle, en guess what? Ik heb nog steeds geen machtiging.

Lees verder

Het einde van de borstvoedingsperiode

Het is alweer bijna 3 maanden geleden dat ik jullie vertelde dat ik zat te twijfelen of ik nog wel door moest gaan met borstvoeding. Terwijl het bij Nomi allemaal heel makkelijk ging, hebben we nu toch wel een paar tegenslagen gehad. Productiedipjes en de koemelkallergie maakten het niet makkelijker, maar ik kon het nog niet over mijn hart verkrijgen om te stoppen. Tot vorige week. Ik was er klaar mee. Lenn dronk alleen nog ‘s ochtends bij me, en daarnaast kolfde ik 2 a 3 keer per dag. Maar ook ‘s ochtends was hij na de voeding niet meer tevreden en dat was voor mij de reden om er echt mee te stoppen.

Lees verder

2 kinderen; zwaarder dan ik dacht

2 kinderen

Laatst hoorde ik de uitspraak ‘1 is 1, 2 is 20’. Dat ging erover dat niet altijd meevalt om voor 2 kinderen te zorgen. 1 kind is gewoon 1 kind. Natuurlijk ben je daar ook druk mee en het kan best zwaar zijn, maar zo heb ik het zelf nooit ervaren. En terwijl ik een paar weken na Lenns geboorte nog zei dat ik het helemaal niet zo zwaar vond, heb ik nu soms het gevoel dat ik voor 20 kinderen moet zorgen.

Lees verder