Inmiddels zitten we twee weken in (soort van) quarantaine en hopelijk is het bij jullie een beetje vol te houden. Veel mensen zijn druk met thuisonderwijs en daarnaast werk je misschien vanuit huis. Het is voor veel mensen even puzzelen, ook voor mij. Ik ben natuurlijk gewend om vanuit huis te werken, maar nu Nomi, Lenn en Elena allemaal thuis zijn, is dat wel even anders. En dan komt het thuisonderwijs er nog bij… Vandaag vertel ik jullie hoe dat hier in huis gaat.
Vandaag heb ik even een achter-de-schermen-artikel voor jullie. Ik krijg zeker wekelijks de vraag of ik even iemand kan promoten door een foto op Instagram te plaatsen of een blogje te schrijven over de webshop. Want ‘een foto posten is toch een kleine moeite?’. Vandaag leg ik je uit hoe dat zit, en waarom ik daar regelmatig ‘nee’ tegen zeg.
‘Mam, wanneer ga ik eigenlijk weer naar school?’, vroeg Nomi vanochtend. En Lenn wilde weten wanneer hij weer naar peuterzwemmen mag. Nou ja, voorlopig in ieder geval niet. Ook al zijn ze nog klein, ik leg ze wel uit wat het coronavirus is, en waarom we zoveel mogelijk binnen moeten blijven. Maar ik wil ze niet bang maken, dus ik let er goed op wat ik ze wel en niet vertel. Vandaag vertel ik jullie daar meer over.
Net als duizenden andere ouders begon ik vorige week zondag vol goede moed met het maken van een dagrooster. Want zonder school en zonder dagrooster zou het een grote chaos worden, dacht ik. Maandagochtend begonnen we keurig om half 9 met thuisonderwijs en ik had de hele dag volgepland. Maar halverwege de dag was er nog weinig over van het rooster, en inmiddels gebruiken we hem niet meer. Dat betekent niet dat we gewoon maar wat aanmodderen en de hele dag televisie kijken, we pakken het alleen een beetje anders aan dan ik eigenlijk van plan was. Vandaag vertel ik je hoe we dat doen.
Toen Elena een paar weken oud was, kwamen we erachter dat ze een verborgen tongriem had. Ik ging met haar naar een lactatiekundige, want de borstvoeding liep niet helemaal zoals het moest. Ze dronk goed, maar het voeden was vrij pijnlijk. Verder had ze telkens zuigblaren op haar lippen en ze deed haar mondje niet zo ver open als Nomi en Lenn dat deden. De lactatiekundige zag dat ze een verborgen tongriem heeft, maar ze wist niet zo goed wat we daarmee moesten doen.