Twee onder de twee, zwaar?

twee-onder-twee

Telkens kreeg ik het weer te horen toen ik zwanger was; ‘Dat wordt straks wel zwaar hoor, met 2 jonge kinderen!’. Zo vaak, dat ik het bijna ging geloven. Ik nam het niet zo serieus, ik dacht, ik zie straks wel hoe het gaat. Toen ik zwanger was van Nomi werd me keer op keer verteld dat ik de eerste weken niet meer dan 3 uur slaap per nacht zou hebben en dat bleek helemaal niet zo te zijn, dus van dit soort ‘waarschuwingen’ trok ik me niet zoveel aan.

En ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb, want zo zwaar vind ik het niet. Druk wel, ik hoef me geen moment te vervelen. Maar zwaar? Nee, zwaar kan ik het over het algemeen niet noemen. Het is vooral druk, gezellig en chaotisch hier in huis.

Natuurlijk zijn er wel momenten dat het even zwaar is. De eerste keer dat ik het zwaar vond, was de tweede nacht dat we thuis waren. Om 2 uur ‘s nachts had Lenn nog niet geslapen door krampjes en hij begon net in slaap te vallen. Op dat moment hoorde ik Nomi ‘Mama! Mama!’ roepen. Ik dacht, laat maar even. Maar vervolgens begon ze te gillen en te huilen. Met als gevolg dat Lenn ook weer wakker werd en hij begon ook mee te doen. Bart probeerde Nomi te troosten en ik haalde Lenn maar weer uit bed. Nomi sliep na een half uur weer, Lenn niet. Het duurde zo lang voordat hij ging slapen dat Bart en ik uiteindelijk volledig over onze slaap heen waren en die nacht sliepen we zo’n twee uurtjes.

Zulke nachten zijn hier gelukkig heel zeldzaam. ‘s Ochtends is de timing qua wakker worden in huis vaak niet ideaal. Het gebeurt meerdere keren per week dat Nomi precies op het moment dat ik Lenn net aan het voeden ben, wakker wordt. Of ze beginnen allebei te gillen op het moment dat ik net onder de douche stap (note to self; je kunt ook beter ‘s avonds gaan douchen). Op dat soort momenten is het dan even zwaar, maar daarna is het allemaal weer heel goed te doen.

Over het algemeen kan ik dus niet zeggen dat ik het zwaar vind. Ik geniet er echt van en het lijkt me heel leuk om ze straks samen te zien spelen.

9 gedachten over “Twee onder de twee, zwaar?

  1. Wendy schreef:

    Hier gelukkig ook niet veel van die nachten! Maar inderdaad: toen ik zwanger was hoorde ik de hele tijd: “jij liever dan ik”. Zo dan. Maar ik vind het heerlijk, die twee kleintjes. En zoals jij schrijft inderdaad: druk maar niet zwaar (oke, alleen met die uitzonderlijke nachten dan haha)
    Wendy onlangs geplaatst…10 x mama zijn is…My Profile

  2. Marjo schreef:

    Ja herkenbaar, de oudste twee schelen bij mij 16 maanden, iedereen vond het haast zielig! Nummer twee en drie schelen 23 maanden, ja ik kreeg dus 3 kinderen in 3,5 jaar. Het waren soms tropen dagen, maar over het algemeen gewoon heel gezellig met elkaar. Inmiddels zijn ze 6,5 en 3 en ben ik uit de luiers etc, en gaan ze heerlijk met elkaar om. De oudste twee wordt soms gedacht dat het een tweeling is, hoe leuk is dat! Gewoon genieten van je kinderen, en soms is het voor iedere moeder /vader langere of kortere periode even zwaar door minder slaap en dan maakt het niet uit hoeveel leeftijd er tussen zitten geniet van je mooie kinderen!

  3. Marguerita schreef:

    Fijn dat zulke nachten zeldzaam zijn. Bij ons waren ze helaaas niet zeldzaam, en de hele dag door was ik druk met luiers, drinken, hapjes en huiltjes. Ik vond het wel heel zwaar met 2 kids die 15 maanden schelen, maar nu gelukkig niet meer. Zodra ze zelfstandig worden is het juist heel gezellig, maar dan ben je wel een paar jaar verder.
    Marguerita onlangs geplaatst…Herfstvakantie: naar Lego World!My Profile

  4. Mariska schreef:

    Herkenbaar! Heb ook 2 kleintjes; 11 mnd verschil en alleenstaand. Had in begin ook van alles gehoord maar het viel reuze mee. In het begin idd ff zoeken naar ritme en hoe ik voortaan moet aanpakken (dat was wel ff zwaar) en nu zijn we inmiddels 6 mnd verder en de meiden zijn zo leuk samen 😍

  5. Angela - Mama met passie schreef:

    Fijn dat het je niet zwaar valt! Ik denk ook dat je niet teveel moet aantrekken van wat mensen zeggen. Maar het verschilt ook per kindje denk ik. Hier nog geen tweede hoor, dus kan er niet over meepraten, maar ik denk er weleens over na hoe dat zou zijn. Naomi kwam in de nacht namelijk heel vaak en sliep pas vanaf 9 maanden door, dus als wij een tweede zouden hebben die dat ook doet en Naomi zou daar wakker van worden, dan is dat best een uitdaging. Gelukkig komt dat bij jullie nauwelijks voor, hoe fijn is dat!
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Mama vertelt: Anne verloor haar moeder door een medische foutMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.