Inmiddels hebben we ruim een week de sleutel van ons nieuwe huis. Ik ben heel blij dat we, na maanden wachten, eindelijk de sleutel hebben, maar zelf kan ik niet zo heel veel doen. Ik ben nu 21 weken zwanger waardoor ik niet alles mag doen en ook voor mijn bekkeninstabiliteit is het niet echt handig om te gaan klussen. Maar toch probeer ik zo nu en dan wel wat dingen te doen.
Gisteren was het dan eindelijk zover, we hadden de 20 weken echo. Ik was al dagenlang aan het aftellen en ik was heel blij dat het eindelijk woensdag was. Ik vond het best eng en ik weet niet waarom, maar ik was veel zenuwachtiger dan bij Nomi’s 20 weken echo.
Het eerste trimester zit er voor mij op en dat kan ik wel merken. Dat is alleen maar positief trouwens, de kwaaltjes zijn een stuk minder en ik moet toegeven dat ik de eerste weken ook niet altijd te genieten was. Daarnaast vond ik mezelf regelmatig hartstikke zielig en daarom vond ik niet dat ik me normaal hoefde te gedragen. Ik deed soms wat rare dingen, maar dat mag best, toch?
Vorige week belde ik om een afspraak te maken voor een geslachtsbepaling en ik vertelde jullie al dat ik een voorgevoel heb dat het een jongen is. Nou klopt mijn gevoel lang niet altijd, dus eigenlijk zegt dat niet zo veel. Ik kreeg een paar keer de vraag of ik stiekem een voorkeur en daar zal ik jullie wat meer over vertellen.
Jullie hebben al kunnen lezen over de dag dat ik positief testte. Achteraf bleek ik toen precies vier weken zwanger te zijn, hoewel ik dacht dat ik een paar dagen daarvoor al ongesteld had moeten worden. Maar goed, mijn cyclus was alles behalve regelmatig, dus dat mijn berekening niet helemaal klopte is niet zo gek.