Toen Nomi 5 maand was gingen we voor het eerst met haar babyzwemmen. Ze vond het best fijn, maar ik merkte dat het toch wat meer op iets oudere kinderen gericht was. Vervolgens zijn we een hele tijd niet meer geweest en een tijdje later begon ze bang te worden voor water. Douchen vond ze niks en in bad gaan was ook geen hobby meer van haar. Daarom besloten we het babyzwemmen weer op te pakken.
De laatste tijd zie ik ontzettend veel berichten voorbij komen waarin wordt verteld hoe zwaar borstvoeding wel niet is. Het lijkt wel alsof borstvoeding iets is wat zoveel tijd en energie kost dat je er beter niet aan kunt beginnen en dat vind ik absoluut niet. Tuurlijk, als het niet lekker loopt is het zwaar. En ik kan me ook best voorstellen dat je er dan mee stopt, want het moet natuurlijk wel leuk blijven. Maar omdat het helemaal niet zwaar hoeft te zijn, vertel ik vandaag hoe het ook kan gaan.
‘Wat een lelijk kind, sorry dat ik het zeg’, was wat ik las toen ik vrijdagavond een foto van Lenn op Instagram zette. In eerste instantie was ik hartstikke beledigd en boos en ik was geneigd om vol in de aanval te gaan.
Maandag mochten we weer naar het consultatiebureau. Lenn is 4 maanden, dus het was weer tijd voor een controle en prikjes. Nomi ging mee, want bij de vorige controles ging dat prima. Nomi ging lekker zitten spelen en ik had toen geen kind aan haar. Deze keer ging dat toch een beetje anders.
Afgelopen maand is Lenn maar 300 gram gegroeid. Hij weegt nu 7 kilo en dat is een prima gewicht natuurlijk, maar zijn groeicurve buigt behoorlijk af. Ik hoef niet lang na te denken waar het door komt; hij spuugt namelijk steeds meer. Het lijkt met de dag meer te worden en hij begint ook opeens wat meer te huilen. Ik hoorde van andere moeders dat de reflux minder werd toen ze vaste voeding gingen geven en ik besloot het maar te proberen.