Terwijl ik de bedden aan het verschonen was, waren de kinderen op Elena’s kamer aan het spelen. Opeens hoorde ik *boem* en vervolgens begon Lenn te huilen. Nomi gilde ‘Mama er komt heel veel bloed uit zijn mond!’ Ik keek en ja hoor; een tand door zijn lip. Na een paar tranen, een nat doekje erop en een dikke knuffel ging het wel weer.
Terwijl ik in de tuin zat, waren Nomi en Lenn in de speeltuin aan het spelen. Opeens hoorde ik Lenn roepen; ‘Sommige meisjes hebben ook een piemel!’. Laat ik maar eventjes gaan kijken, dacht ik.
Toen ik hoorde dat de scholen weer open zouden gaan, vroeg ik me meteen af hoe ze dat zouden gaan doen met de anderhalve meter regel. ’s Ochtends was het altijd hartstikke druk in de hal en ouders kunnen dan echt geen anderhalve meter afstand houden. Toen vermoedde ik al een beetje dat ouders niet meer naar binnen zouden mogen, en dat bleek te kloppen. Maar net alleen op school is dat zo, ook op de peuterspeelzaal en op zwemles moeten de kinderen zonder ouders naar binnen. Hoe dat er in de praktijk uitziet, vertel ik je vandaag.
Inmiddels is Lenn al bijna een kleuter en dat is ook wel te merken. Toen hij twee jaar was, praatte hij nog nauwelijks. Inmiddels heeft hij dat allemaal wel ingehaald, want hij kletst soms de oren van mijn hoofd. En hij kan zo grappig zijn! Ook ontzettend bijdehand en daar moet ik iets te vaak om lachen, waardoor dat juist alleen maar erger wordt… De laatste tijd had hij weer een aantal leuke uitspraken die ik vandaag met jullie deel!
Zo nu en dan zegt Lenn dingen waarvan ik denk ‘hè?’. Dingen die eigenlijk helemaal nergens op slaan, en vaak ook wel een beetje creepy zijn. Vaak begint het verhaal met ‘vroeger, toen ik groot was…’. En hoe hij erbij komt? Ik heb echt geen idee!