Het loopt allemaal niet zoals het moet met Lenn, en ik wil een doorverwijzing naar een kinderarts. Hij groeit niet, hij huilt veel, hij spuugt veel, hij heeft overal weer eczeem.. Maar een doorverwijzing naar een kinderarts krijgen? Nee hoor, dat zit er niet in. Oh, en lees dit artikel vooral met een korreltje zout.
Voor wie het verhaal niet kent; ik zal bij het begin beginnen. Lenn had de eerste weken ontzettend veel last van krampjes, hij spuugde veel en hij had eczeem. Hij huilde heel wat uren op een dag. Eerst dacht ik nog dat het erbij hoorde, maar het werd steeds erger. Toen ik zijn klachten Googelde, las ik iets over koemelkallergie. Ik besloot meteen te stoppen met het eten en drinken van koemelk, en al snel had ik een heel ander kind.
Lenn werd bijna altijd tussen 22.00 en 23.00 uur wakker, en dan wilde hij nog een voeding. Als hij niet wakker werd, maakten wij hem wakker voordat we naar bed gingen. Anders was de kans heel groot dat hij wakker werd als we net in bed lagen, dus dan voedde ik hem liever voor die tijd. De laatste tijd werd hij steeds minder vaak ’s avonds wakker, maar omdat hij niet zo hard groeit besloot ik hem toch maar wakker te maken. Na die voeding viel hij weer in slaap, maar ’s nachts begon hij nogal te spoken.
Lenn is alweer een hele zwangerschap oud; negen maanden! Officieel heeft hij nog net steeds langer in mijn buik gezeten dan dat hij oud is, maar dat krijg je als je het na 41 weken nog steeds prima hebt in mama’s buik. Afgelopen maand was de maand waarin Lenn het tijgeren goed onder de knie kreeg, hij begon te kruipen en waarin hij geen gram groeide.
Al het begin is moeilijk. Laatst vertelde ik jullie al dat ik me in het begin wel eens afvroeg waar ik aan was begonnen. Ook voor Nomi was het niet altijd makkelijk, ze moest echt even wennen aan Lenn. Inmiddels is ze helemaal aan Lenn gewend, maar dat betekent niet dat ze hem altijd even leuk vindt.