
Als ik nu terugkijk op Nomi’s babytijd had ze eigenlijk nooit iets. Ja, ze heeft het RS virus gehad, maar verder was er nooit iets met haar. En dat realiseer ik me nu eigenlijk pas, doordat het bij Lenn toch wat anders gaat.

Als ik nu terugkijk op Nomi’s babytijd had ze eigenlijk nooit iets. Ja, ze heeft het RS virus gehad, maar verder was er nooit iets met haar. En dat realiseer ik me nu eigenlijk pas, doordat het bij Lenn toch wat anders gaat.

Laatst vertelde ik jullie dat ik kennis had gemaakt met wasbaar luieren en ik was meteen helemaal om. Ik ben me er nog wat meer ingaan verdiepen, want er zijn ontzettend veel verschillende merken en systemen. AppleCheeks is een merk dat in Canada gemaakt wordt en daar is het een heel populair merk. In Nederland kun je dit merk bestellen via Lieveluiers.nl en ik mocht er eentje testen.

De laatste tijd was het vrij zeldzaam dat Lenn huilde. Het is een ontzettend makkelijke baby en hij jammert eigenlijk alleen als hij moe is. Zelfs als hij honger heeft huilt hij niet, dan begint hij heel hard te smakken en dan weet ik wel hoe laat het is. Of hij begint me op te eten, dan is het ook wel duidelijk wat hij wil. Maar net voordat hij 6 maanden werd, was hij niet meer zo blij als anders.

Ik besloot om in de final sale nog even te gaan shoppen voor Nomi en Lenn, en ik kwam met wat leuke dingen (voor leuke prijsjes) thuis. De kleertjes hierboven shopte ik voor Lenn. Het shirtje links is van Hema en kostte nu € 2,50. Het middelste shirt is van Primark en kost € 1,50 en de broek is weer van Hema en kostte in de sale maar € 3,50.

Toen Lenn een maand of 4 was, nam ik me voor om hem vaste voeding aan te gaan bieden a la Rapley (oftewel; hem zelf laten eten in plaats van prakjes maken) als hij ongeveer 6 maanden zou zijn. Uiteindelijk besloten we op 14 januari te beginnen; 6 maanden na mijn uitgerekende datum. Eigenlijk een weekje te vroeg, maar Lenn was op dat moment ‘gecorrigeerd’ 6 maanden en dat vond ik wel een mooi moment om te starten.