Mijn twee oudsten hebben momenteel een duidelijke eigen smaak qua kleding. Nomi en Lenn weten precies wat ze wel en niet mooi vinden en zonder overleg kleding voor ze kopen is er niet meer bij. Zowel bij het kopen van kleding als bij het uitkiezen wat ze aan willen weten ze goed wat ze willen. En dat mag ook zeker, maar wel tot op zekere hoogte. Vandaag vertel ik jullie hoe ik daarmee omga.
Lang geleden zei ik dat ik nooit zou gaan liegen tegen mijn kinderen. Dat is een leuk voornemen, maar in werkelijkheid kwam daar weinig van terecht hier in huis. Écht grote leugens vertellen doe ik trouwens niet, maar een klein leugentje kan bepaalde dingen soms wat makkelijker maken. Vandaag deel ik een paar van dat soort leugentjes met jullie.
Het is alweer twee jaar geleden dat we besloten om Nomi versneld naar groep 3 te laten gaan. Daar hebben we best lang over getwijfeld, maar uiteindelijk hebben we samen met haar juf besloten om haar niet langer in de kleuterklas te houden. Mijn gevoel zei dat dat beter voor haar was, want Nomi na een jaar kleuteren eigenlijk al wel klaar met het vele spelen, ze zat veel liever aan een tafeltje werkjes te maken. Nu zit ze in groep 4, en ik klets jullie weer even bij.
Ik krijg regelmatig vragen over Lenn en over het feit dat hij non-binair is en laatst heb ik jullie via Instagram gevraagd wat jullie graag willen weten. Daar kwamen een heleboel reacties op, en vandaag beantwoord ik de meest gestelde vragen. En als jullie nog andere vragen hebben, mogen jullie ze altijd stellen. Dat vinden we helemaal niet erg!
In november was het voor het eerst raak; we raakten besmet met het coronavirus. Ruim anderhalf jaar lang bleef het ons bespaard en net toen Bart en ik voor het eerst gevaccineerd waren, kregen we het. Iets meer dan twee maanden later testen we alweer positief en moesten we weer in quarantaine. Vandaag vertel ik je wat meer over mijn eigen ervaring met de coronabesmettingen.