‘Mag ik zonder jas?’

mag ik zonder jas

Het is amper 17 graden en mijn tuttebel wil buiten spelen. ‘Het is best koud hoor, doe je even een jas of een vest aan?’ ‘Nee mam, ik heb het super warm!’. Tja, wat moet je daar nou mee. Nu dacht ik; ze merkt het vanzelf wel als het te koud is, en dan haalt ze haar jas wel op. Maar soms gaat het wel erg ver en dan lijkt het me toch verstandig om even in te grijpen.

‘Maar het is zo warm op school!’

Momenteel is ze op school in een jurkje met korte mouwen en kniekousen eronder. Die ze trouwens regelmatig helemaal omlaag trekt, omdat het ‘zo warm is op school’. Een hemd onder haar jurkje vond ze eigenlijk ook te warm, maar ik vond het niet verstandig om alleen een jurkje aan te doen. Dus met een chagrijnig gezicht heeft ze vanochtend toch een hemdje aangedaan.

Onder de 20 graden = lange mouwen

Omdat ik zelf soms niet meer zo goed wist wat ik de kinderen aan moest doen, besloot ik ze tot 20 graden lange mouwen aan te doen. Boven de 20 graden een t-shirt en als het nog een paar graden warmer is, een korte broek of blote benen. Dat is voor mij een handige richtlijn, hoewel ik er ook wel eens van afwijk. Ik kijk bijvoorbeeld ook naar hoe het weer verder is. Bij een strak blauwe lucht doe ik ze wel eens wat eerder een t-shirt aan.

Wel of geen jas

Wat soms ook een beetje lastig is, is of ik haar een jas aan moet doen als we naar school gaan. ‘Maar juf zegt dat de kinderen die een jas mee hebben, die ook aan moeten.’ Maar zeker in deze tijd is het ‘s ochtends een stuk kouder dan ‘s middags. Dus als ze ‘s ochtends buiten speelt, is een jas wel fijn. Maar als ‘s middags het zonnetje schijnt, kun je best zonder jas naar buiten. Meestal nemen we wel een jas mee, want ik ga er toch maar vanuit dat haar juf het wel in kan schatten. En als we naar school of naar huis lopen mag ze zelf kiezen of ze hem aandoet. Als het te koud is, komt ze er vanzelf wel achter.

Een kleuter die het altijd warm heeft

Nomi heeft het snel warm en toen ik vorige week shirtjes met lange mouwen voor haar had klaargelegd, klaagde ze dat ze het zo warm had op school. Geen probleem, dan leg ik wel t-shirtjes neer. ‘En een legging is ook te warm.’ Nou, dat leek me niet. Terwijl ik het wel weer vond voor lange mouwen, een lange broek en laarsjes, vond zij het nog weer voor blote armen, blote benen en sandaaltjes. Dat ging me iets te ver, en samen spraken we af dat ze wel kniekousen aan mocht in plaats van een legging. Dat vond ze een goed plan, en het zou me niks verbazen als ze nu de hele herfst en winter in kniekousen wil lopen.

Een vestje in de tas

Ik snap heel goed dat ze het vervelend vindt om het heel warm te hebben als ze op school zit, zelf vind ik dat ook niet fijn. Dus als zij een t-shirt aan wil, mag dat (tot op zekere hoogte dan). Om ervoor te zorgen dat ze het niet koud krijgt, doe ik vaak een vestje in haar tas. Die kan ze dan aandoen als ze het toch koud krijgt en zo hoef ik me geen loedermoeder te voelen die haar kind nog steeds in een t-shirt naar school laat gaan terwijl de rest van de klas een dikke trui aan heeft.

De komende tijd zullen we er waarschijnlijk nog wel vaker een discussie over hebben. Over hemdjes en sokken, en over een tijdje ook over die kniekousen. Want daar wordt het natuurlijk ook een keer te koud voor.

Hebben jullie kinderen het ook zo snel warm?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.