‘Maar hoe oud is ze dan?’ vroeg de verpleegkundige op het consultatiebureau. Ze keek naar Nomi alsof ze water zag branden nadat Nomi ‘boekje pakken mama’ zei. ‘Volgende maand wordt ze 2’. ‘Oh.. Ja want ze praat al zo goed, maar ze is nog wel heel licht hè?’. ‘Ja klopt’. Zo gaat het eigenlijk iedere keer als ik met Nomi op het consultatiebureau kom. Eerst stoorde het me, nu trek ik me er niks meer van aan. Nomi is niet groot nee, en doordat ze al vrij goed praat krijg ik regelmatig de vraag hoe oud ze is. Dat klopt niet helemaal bij elkaar, maar Nomi doet het hartstikke goed en daarom maak ik me daar totaal geen zorgen over.
